Bekle Zafer Şarkılarıyla Geçişimizi.. (KraL_KızıLcıkLı 'nın kaleminden)

42 yıllık Eskişehirspor'un kuruluş yükseliş duraklama gerileme dönemlerini geçirdikten sonra yeniden doğuş günlerine gelmiş bulunmaktayız.. Eskişehirspor'umuz 12 yıllık hasreti sona erdirmeye çok yakın..

O mütevazi kuruluş günleri; Kısıtlı imkanlarla oligarşiye karşı koyan, Türkiye'nin gönlünde taht kurduğu yükseliş günlerinde takımın arkasında o zamana kadar Türkiye stadlarının tanıdık olmadığı bir Ordu ve Generali Amigo Orhan.. En güzel şampiyonluk şarkılarının söylendiği kuva i milliye ruhuyla yapılan Anadolu Devrimi..

Daha sonrası bir duraklama.. Eskişehirspor'un o sıkıntılı günlere rağmen ayakta durmaya çalışması.. Ve bu dönemde ortaya çıkan Ayder Grubu. Koca Koca kartonlarla stadlara EsEs yazan, Takımın arkasında ölümüne desteğe devam edeler.. 17. yılını dolduran Eskişehirspor'un ilk kez küme düşmesi ve kısa sürede toparlanıp lige geri dönmesi.. Nafile yüklenmelerle geçen bir 5 sezon.. Buna rağmen futbol aşkı hiç azalmayan bir kent..

Ve gerileme dönemi.. 5 sezonluk "Ev'e" dönüşten sonra tekrar kendini alt kümelerin kimsesizliğinde bulan Eskişehirspor ve Kızılcıklı Grubu...

Takımın artık eski hatıralarla yaşadığı bir dönem.. Tarihinin en kötü dönemlerini geçiren takımın arkasındaki o isyankar gençler.. Tarihinde ilk defa 3.lige kadar düşen takımın peşinden Akşehirlere, Buldanlara, Antalya Köy hizmetlerine otobüsler dolusu adamla giden, Türkiye 1. Liginde herkesin rüyalarını süsleyen taraftar desteğini 3. ligde veren insanlar.. 3.Ligdeki bir maçı izleyen 25.Bin biletli seyirci.. Mahşer yerine dönen bir stad..Ve o kara günler sonucu tekrar 2.lige dönen Eskişehirspor.. Seyirci desteği hiç azalmayan yıllarca EsEs öyküleriyle büyüyen futbola dolu dolu bir açlık hisseden çocuklar.. Tekrardan "ev'e" dönüş sinyallari..ve İstanbulspor maçı.. 25bin kişi gene orada.. 3.ligdeki Afyon maçı gibi , Uefa'daki Sevilla maçı gibi.. Değişmeyen tek şey o tribundeki insanlar ligin adının ne önemi var! ve bir beraberlik umutların yıkılması akabindeki Konya'daki "Yükselme" maçları.. Şehir siyah kırmızı dolmuşlarından sokaklarına kadar.. ve futbol tarihinin en büyük göçlerinden biri.. 30 bin kişi Konya'da ve uzatmalarla gelen golle "ev'e" dönüşü kutlamakta.. Avrupa kupaları hayalleri fakat basiretsiz teknik yönetim ve ruhsuz topçularla boşa geçirilen bir sezon.. Tekrar bataklığa dönüş.. Ve buradan kurtulmanın uzun yıllar süreceğini bile bile tribune gelen onbinlerce insan.. Artık o efsane takımın hatıralarından hüzünmü hınçı türeteceğini bilemeyenler.. Elbet bir gün şampiyon olacağız diye haykıranlar.. Denizlispor'dan 2 sezon içinde yenilen 20 küsür golu gören yaşlı gözler..İçel Mezitli diye adını bile kimsenin duymadığı takım karşısında 7 gol yiyen Eskişehirspor'u izleyen insanlar.. Belediye takımlarının sahasını aramaktan maça geç kalan otobusler.. Güngören maçında 30 cm karda birbirlerine sarılıp ısınmaya çalışan ve aslanlar gibi desteğini veren insanlar.. 2.lig B Klasmanı maçlarında bırakın meşaleyi daha çakmak çakıcak taraftarı olmayan takımlara karşı tribunden yanan o isyan ateşi.. 11 senelik Lig B macerasının özeti..ve 2006 mayısı.. Gene yükselme maçlarına kalan takım.. Gene göç eden insanlar.. 20 bin kişi Ankara'da adı konulmamış 3.ligden 2.lige çıkışı kutlamakta bu sefer..

ve yine yeni yeniden büyük eskişehirspor yeminlerinin edildiği yeniden doğuş sezonu..
TribÜnler gene ilk günki gibi.. İnanmışlık hat safada.. Takım çok iyi allah utandırmasın geliyoruz diye kahve aralarında konuşan amcalar.. Çocuğun elinden tutup maça getiren babalar.. yaşı 18 olan tuttuğu takımın gördüğü tek başarısı lig b şampiyonluğu ve asgd kupası olan bir jenerasyon.. Ama herkes umutlu.. Efsane eve geri dönecek diyor..Yürekten inanıyor.. Ve takım yavaş yavaş şaha kalkıyor.. Tribünlerden "Bekle Zafer Şarkılarıyla Geçişimizi.. İstanbul!" sesleri duyuluyor.. Efsane dönüyor arkadaş.. Allah utandırmasın